Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Każdy mężczyzna zadaje sobie w pewnym momencie pytanie...
„Czy żyję tak, jak powinienem?
A może mogę osiągnąć coś więcej?
Czy mogę zmienić teraz coś w swoim życiu,
by stać się najlepszą wersją siebie?
Kim chcę być?
Jakie chcę mieć życie?
Jaką twarz chcę pokazać światu?”.
To takie pytania nie dają nam spać po nocach.
A kiedy siedzimy za kierownicą samochodu takiej klasy,
nikt ich nie zadaje.
Ludzie wiedzą, że taki jesteś.
Że masz takie życie.
Może powinienem poszukać czegoś mniej wypasionego.
Mogę być szczery?
To mówi twoja była.
Musisz odzyskać pewność siebie. Wiem jedno.
Nigdy nie jest za późno być tym, kim zawsze chciałeś być.
Dan! Jak ty to robisz?
Facet wygląda, jakby kupił Lambo.
Wykorzystałem tylko sytuację. Potrzebował zachęty.
No i znowu zostałeś sprzedawcą miesiąca.
Nieźle!
Hej, Deb. Zrobisz Danowi fotkę na stronę?
Wiesz co? W sumie to... Muszę jechać do domu.
- Mamy rocznicę. - No weź. Znowu to samo.
Dajcie to Halowi.
Co tam, kmiotki?
Mówiłem ci, żebyś tak tu nie jeździł.
Auta są jak laski, Jorge. Lubią szybko.
Masz rozpięty rozporek.
No weź, Dan, nie każ mi go nagradzać.
No co ty. Dopiero co wybielił zęby.
Do boju, Hal.
PLAN WYCIECZKI
Zabierzcie mnie do domu
Hej, Dan.
Dzień dobry pani.
Hej, Daniel.
...Buffalo
- Hej, Beau. - Hej!
RODZINNY PLAN TYGODNIA
Mówiłam ci, Nina. Stanford musi być pierwszym wyborem.
- Aplikując do Iowy, wszystko zepsujesz. - Wiem, co robię.
Tak? Coś mi się nie wydaje.
- Wszystkiego najlepszego! - Oj, skarbie.
- Pamiętałeś. - Myślałaś, że nie.
Powiesz Ninie, że nie zapłacimy, żeby pojechała za Trevorem?
Nie mów takim tonem.
- Jakim? - Przestań.
Max! Zajadasz groszek.
Grzeczny chłopiec.
Hej, młody. Jak ci minął dzień?
Jakieś plany na weekend?
No weź. Porzucamy w ogrodzie piłką.
Zobaczymy, czy masz parę.
No weź.
Dokąd idziesz?
- Do Samira. - Znowu?
Kazałeś mi rzucić gry.
Bo rozwalanie ludziom głów przez całą dobę
nie jest zdrowe.
Miałeś dziś zostać z Maxem. Mamy rocznicę.
Co? Czemu ona nie może?
- Bo jestem kobietą? - Nie o to chodzi.
- Właśnie że o to. - Nie.
- Co ty gadasz? - Żartujesz?
- Kto to mówi? - Musisz mnie ciągle wkurzać?
Nina czy Trevor?
Dobra, no już. Przestańcie, proszę.
Nina, możesz dziś zostać? Wyjście z domu dobrze mu zrobi.
A ty przygotujesz podanie.
Niech będzie.
- Nie ma za co. - Dziękuję.
Słuchaj,
możesz poprosić mamę, żeby mi odpuściła?
Bo jestem dorosła.
Słyszałam.
Porozmawiam. Ale serio, Żabko...
- Nie nazywaj mnie tak. - A dziennikarstwo?
- Marzyłaś o nim. - Umarło, tato.
Akurat.
- Trevor tak mówi czy... - Jasne.
- Nie powinien. - Serio?
Nie może ci tak wmawiać.
- Wyprał mi mózg. - Dobrze, że nie tylko ja to widzę.
O rany.
Dobra, Maxie.
Położę go spać.
A potem?
- Plany aktualne? - No jasne.
Super.
UNIWERSYTET IOWA
Hej, Samir.
Siema.
Kyllboi wrócił.
LEGENDA! DAWAJ!
W KOŃCU! GRUBO!
Dobra, jedziemy.
Pokażę wam. Patrzcie.
Dawajcie ostatniego.
Tak!
- Rany, Kyllboi wymiata. - Jest zarąbisty.
- Idziemy jako grupa, więc proszę. - Dobrze.
- Osiemnaście lat. Dasz wiarę? - Masakra, że co rok tu wracamy.
Chodziło mi o rocznicę ślubu. Myślałem, że lubisz tę tradycję.
- Lubię! - Na pewno?
Lubiłam.
Po prostu masz swoje nawyki.
Kocham to w tobie.
No wiesz, tacos w środy...
- We wtorki robi je każdy. - Kochamy się w czwartki.
Jeśli nie ma dzieci.
- Wiem. - Muszą być częściej...
- Nikt lepiej... - ...poza domem.
...nie planuje niż ty, ale... sama nie wiem.
Może chcę być bardziej spontaniczna i podróżować.
Mam wrażenie, że nigdzie nie jeździmy.
No... mamy dzieci, a one mają szkołę, swoje zajęcia i kolegów...
- Jakich? - ...inne rzeczy.
Kyle ma jednego i nigdy go nie zaprasza.
- Ale jest żywą osobą. Nie narzekam. - Boże.
- Martwię się o Ninę. - Wiem.
Jest przeciw władzy.
- Przeciw systemowi. - Przeciw mnie.
No weź. Wiesz, że to prawda.
- Przepraszam. - Nie.
To zły moment.
Masz rację.
Teraz musimy przygotować się na zastrzyk adrenaliny
na czwartej najlepszej kolejce górskiej w Buffalo.
- Wiem. Super. - Dasz radę?
Myślisz, że wciąż dam radę?
Kochanie!
- Szalejesz! - Wiesz, że cię kocham!
- Kocham cię! - Tak!
Obiecuję, że za rok pójdziemy gdzieś indziej.
- Nie. Zawsze tu przychodzimy. - Nie muszę tu wracać,
żeby pamiętać, że tu się zakochałem na naszej pierwszej randce,
trzymając ci włosy, kiedy rzygałaś.
Wciąż nie wierzę, że chciałeś mnie pocałować.
Zawsze będę chciał.
Tak.
Zrobiłeś zdjęcie prywatnej chwili.
- Możesz je skasować? - Nie mogę.
Hej, no weź.
Nie rób tego.
Hej, usuń je.
Usuń je.
Zmuś mnie.
Hej, Dan. Zostaw to.
Tak. Słuchaj swojej pani, Dan.
Siedzi w tobie twardziel, Dan?
Jesteś twardzielem?
Hej, powiedz mi. Jak taka ofiara zdobywa taką laskę, którą...
pewnie byłaś?
Pa, Dan.
Nie chciałam, żebyś się bił.
Gdybym chciała poślubić zadymiarza, to bym to zrobiła.
Wiem, że nie lubisz przemocy.
Nie obchodzi mnie, co mówił.
Czemu nie śpisz?
Chcesz, żebym zrobił swoje?
Czekaj. Start.
Wycieramy.
Nowy rekord!
- O kurczę. - Hej.
Rocznicowy seks.
Nie śpię.
W ogóle nie śpię.
Przepraszam za tę klapę.
- Wynagrodzę ci to, obiecuję. - Nie szkodzi.
Nie szkodzi.
Wiesz co?
Mogłem mu wlać za to, co ci powiedział.
O Boże.
Na luzie byś go załatwił, skarbie.
Och, kochanie.
Wybacz, że się zaśmiałam.
Możemy to zrobić w czwartek?
Jestem padnięta.
Pewnie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Blokujcie twarz. Nie chcecie jej stracić.
Mąż czy chłopak?
Nastoletnia córka.
Przykro mi.
Połączcie się w pary.
Z tobą?
Spoko.
Dobra.
Jestem w tym kiepska. Zwykle chodzę na barre,
ale w Buffalo nie mają.
Nie, dobrze ci idzie. Pięści w górze.
- Gdzie mieszkasz? - Nigdzie, wszędzie.
- Pracuję w branży turystycznej. - Fajnie.
Podróż służbowa?
Nie, odwiedzam byłego.
Wymiana.
Sorry, za dużo info.
No co ty. Wyładuj się na worku.
- Ile lat ma córka? - Siedemnaście.
O Boże.
Jeszcze raz cię przepraszam. Jak się czujesz?
Jest...
Dobrze. Będę mieć co opowiadać. Pobiła mnie fizjoterapeutka na siłowni.
Boże.
Masz niezły prawy sierpowy.
Dzięki.
Rany.
To na czym skończyłyśmy?
Trójka dzieci...
Trójka dzieci. Tak.
Kiedy myślałam, że jedno idzie na studia, pojawił się Max.
Ale słodziak.
Słodziak...
Co?
Nie wiem.
Czasem po prostu czuję się trochę...
uwięziona?
Wiem, że to okropnie brzmi.
Chodzi o to, że Dan, mój mąż,
jest naprawdę świetnym tatą, wiesz?
Po prostu bardzo mu tutaj wygodnie.
W Buffalo?
O Boże. Przepraszam.
- Nie chciałam... - Nie.
- ...tak powiedzieć. - To prawda.
Kiedy się poznaliśmy, chciałam zobaczyć świat.
Ale Dan to zagorzały domator.
Skupia się na rodzinie i to w nim kocham. Jest niesamowity.
Chciałabym tylko, żeby nasze życie było... barwniejsze, wiesz?
Rozumiem.
Sorry. Za dużo info.
Nie. Śpieszę się na lot, jak zawsze.
Ale jeśli kiedyś przekonasz męża do podróży...
USŁUGI TURYSTYCZNE
Obiecuję, że pracuję lepiej, niż trenuję.
- Dziękuję. - A ja tobie.
Dobre wieści.
- Dziś Tania środa... - Masz prawie rozmiar 4S, nie?
Ale wyrosłeś, co? Jak Maxie wyrósł?
Bardzo.
Patrz na te muskuły.
Dobra, poczekaj.
Weźmiemy to dla mamy. I jeszcze to. I to.
A chcesz lody?
Dobra, weźmiemy lody.
Tak?
Tak. O tutaj.
Chcesz to?
Wezmę ci frytki.
Cholera.
Przepraszam, synku.
Serio?
Hej, dupku.
Daj mi chociaż odłożyć dziecko.
O kurde.
- Daniel. - Przepraszam panią.
O Boże!
Mówiłem, żebyś dał mi go odłożyć!
Mam je.
Sprzątacze proszeni do alejki trzeciej.
- Wybacz bałagan. - Dziękuję za zakupy w Świeżo co dnia.
Trzymaj się.
Hej, Beau.
- Hej, Dan. - Miłego dnia.
Dobra.
Cholera. Paszporty już nieważne.
KSIĘŻNICZKA
Od teraz tatuś płaci gotówką, Maxie.
Halo?
Hej, nie rozłączaj się.
To ty jeszcze żyjesz?
Ciebie też miło słyszeć.
Potrzebuję nowych tożsamości. Pełen pakiet.
Ja, moja żona i trójka dzieci.
Trójka? Jak do tego doszło?
Mam ci opowiadać o pszczółkach czy przejdziemy do sedna?
O Boże.
Masz tupet, że dzwonisz.
McCaffrey przekopał wszystko, szukając cię.
Tak. I chyba mnie znalazł.
- Jak? - Nie wiem.
- Chyba w social mediach. - Ty idioto.
Musiałem porzucić swoje życie.
Siedzę teraz w Arizonie, robiąc fałszywe dowody dla studenciaków.
- Mam sobie iść? - O nie, możesz zostać.
Ale skoro nie chcesz wyglądać jak student, może ściągnij tę bluzę?
Dam ci pół miliona w gotówce.
Kupisz Doris mieszkanie na emeryturę.
Tam, gdzie mają pola golfowe, happy hour,
madżonga o szóstej.
Ani słowa o mojej mamie.
- Spodoba się jej. - Mogę sprzedać cię za więcej.
Przez 18 lat nie sprzedałeś.
Bądź w Vegas za trzy dni.
UNIWERSYTET STANU ARIZONA
Wyślę ci z trasy czas i miejsce.
Vegas? Czemu tam?
Nie mogę zabrać żony na wakacje do Arizony.
Vegas pyknie.
Nie powiedziałeś im? Pogięło cię?
Myślisz, że to łatwe? Co mam zrobić? Opowiedzieć im wszystko przy tostach?
Hej, dzieci. Podajcie syrop. A przy okazji,
tata był zabójcą rządowym.
Powiem im w trasie. Trzy dni, Augie.
Klub szachowy.
Dobra, chodź.
Gdzie jest Nina?
Nina odeszła z redakcji.
Co? Kiedy?
Trzy miesiące temu.
To gdzie jest teraz?
Nie wiem.
Dobra.
Dam ci 50 dolców, jeśli mi powiesz.
Jestem dziennikarką. Nie wydaję ludzi.
Sto.
Pod trybunami.
Tak myślałem.
Napisałam esej o rasizmie systemowym na uniwersytetach
i mama go zjechała.
Ja na to, że stąd biorą się zmiany.
A ona, że chyba szkoła policealna.
Nina.
Tato, co ty tu robisz?
To bezpieczna przestrzeń. Zamknięta.
Ładny ten tata.
Kelly, fuj.
Miałaś być w redakcji.
Jestem... Byłam.
Odeszłaś trzy miesiące temu.
Jak mogłaś? Ciężko na to pracowałaś.
- Nawet mnie nie czytasz. - Czytam.
- Zawsze. - Akurat.
Nie mam na to czasu. Gdzie są szachy?
- Musimy iść po Kyle’a. - Co jest?
Nic. Mam rodzinną niespodziankę.
- Jaką? - Gdzie jest klub szachowy?
W budynku matematycznym.
Dziękuję, Kelly.
- Czekaj, tato. - Co znowu?
Nie ma go tam.
Zostań w aucie.
Nie ma mowy. Muszę to zobaczyć.
- Co zobaczyć? - Nic.
Dawaj.
TATA SIĘ WKURZYŁ
- Kurde. - Samir?
- Tak. - Tata Kyle’a. Jest tu?
A klub szachowy?
Dziś nie było.
- Co nie? - Nie płacisz mi za kłamstwa.
- Płacisz mu? - Nie...
Nie musisz, to tylko...
- Wyjaśnię to. - Wsiadaj.
Wsiadaj, mówię.
Jedziemy.
Kabel.
- Co to za niespodzianka? - Wycieczka.
Mam już plany na ten weekend.
Oboje macie szlaban.
Idziemy po mamę.
Macie pokazać, że się cieszycie,
bo powiem jej, że kłamaliście
i wiecie, co będzie.
Dokąd w ogóle jedziemy?
Vegas?
- Jedziemy do Las Vegas? - Chciałaś być...
- Teraz? - ...spontaniczna.
Jorge dał mi parę dni urlopu.
To Jorge
- robi hydromasaże? - Nie, Jorge to szef Dana.
- Dan zrobi mi hydromasaż? - Nie, pani Kessler.
Nie ma dziś masaży.
Dzieci mają długi weekend i się nakręciły, nie? Powiedzcie mamie.
- Tak! - Bardzo.
Dan, nie możemy ot tak pojechać.
I dlaczego do Vegas?
Wiem, że to nie Europa, ale mają Wenecję i wieżę Eiffla.
Pewnie uda się zdobyć bilety na Adele.
- Kochasz ją. - Ty ją kochasz.
Pewnie. Kto jej nie kocha?
- Ja tak. - Każdy kocha Adele.
Ma głos jak cholerny anioł.
No weź, Jess. Co nas powstrzymuje?
Kim jesteś? Nie poznaję cię.
Pokochasz go. Wymiata w łóżku.
To na pewno nie wtorek?
Zasługujesz na przerwę. To może być dla nas dobre.
Mamy jechać samochodem?
Wycieczki zbliżają rodzinę jak nic.
Ale musimy już ruszać. Przed korkami.
Przepraszam. Proszę pracować nad mięśniami.
- Dzięki, Jorge. - A bagaże?
- Muszę spakować siebie i dziecko... - Nie.
Podstawowe rzeczy już spakowałem.
Za kasę oszczędzoną na lotach zaszalejemy
- w butikach o zapachu paczuli. - Przestań.
Kupisz, co tylko będziesz chciała.
Dobra. To kompletne wariactwo.
- Totalny bzik. - Wiem.
- Boże. - Zaszalejemy.
Jedziemy do Vegas!
Mamy jedzenie?
Na razie wyjedźmy
i potem się zatrzymamy...
Chyba pojadę skrótem. Oszczędzimy trochę czasu.
Co?
Jedź!
- Ojej. - To skrót. Nie znasz Elmwood?
Kurde.
Dobra. W drogę.
Hej, Maxie.
- Pierwsza podróż. - Tak.
Max, cieszysz się?
Pięć godzin samolotem czy 33 samochodem?
Wybieram 33 godziny.
Da!
Pamiętałeś o moich butach!
- Tak. - Kochanie!
Nie wierzę.
- Ojej. Jezu. - O Boże, tato.
- Powoli, rajdowcu. - Sorry.
Wyskoczyła jakaś wiewiórka.
O Boże.
- Dokąd ty nas wieziesz? - To skrót, skarbie.
Nie znasz go?
Cholera.
Namierza nas.
- Co? - Nic.
Nic, skarbie.
Wiecie co? Muszę sprawdzić coś szybko w pracy.
- To Hal? - Tak. Ma nowe wąsy.
- Pracujesz z nim? - Sekunda.
Po prawej jest chyba serwis.
Dobra. Dajcie mi chwilę. Zaraz wracam.
- Co jest, kurna? - Nie wyrażaj się.
Dan, co jest, kurna?
Trasa ma ponad 3000 km.
Musimy wymienić olej, płyn,
napompować opony.
Wolałbym nie żałować potem na środku pustyni.
Możemy najpierw wysiąść?
Dobra, zatrzymał się przed nami.
Gdzieś tutaj.
Hej, poczekajcie jeszcze chwilę.
Dan?
Mamo, czy w Vegas
- mogę iść do HyperX? - Nie pójdziesz na striptiz.
- Tam ich nie ma. - Co rżysz?
Zero hazardu.
- Masz fałszywy dowód? - Nie.
Dan!
Hej, Hal. Niezła bryka.
- Nowa? - Tak.
Chciałem ją trochę rozruszać.
Stary, mówię ci, że lubi szybko.
Auta są jak laski.
- Właśnie! - Zabierz ją na autostradę.
Jeśli dostaniesz mandat, ja płacę.
Mam go. Jedzie na zachód.
Hej.
- Tak? - Gotowe.
Jedziemy do Vegas czy zostajemy tutaj?
Już jedziemy.
- Nie zimno ci w stopy? - Nieważne, jestem na wakacjach.
- Co robisz? - Relację z wycieczki.
Musimy tweetować i TikTokować? Wycieczki polegają na kontakcie.
Tato, proszę. Nie zniosę kazania.
Nie umiesz nawet esemesować. Nie masz głosu.
Serio. To wakacje bez ekranów.
Oddajcie je, już.
- Co? - Serio.
- Co? - Oddajcie.
- Może pomożesz? - Dobra, słyszeliście. Oddajcie telefony.
Twój też.
Dobra, mój też. Wszystkie. Solidarność. Pa!
Nie!
Nie, tato.
- Jak mogłeś to zrobić? - Boże.
Uwolniłem rodzinę z pęt technologii
- ruchem nadgarstka. - Stań.
To nas do siebie zbliży. Zobaczycie.
Zwariowałeś.
- O Boże. - Kupię sobie nowy.
- Tak jak kupujesz kolegów? - Samir to mój wspólnik.
- Przynajmniej gadają. - Powiesz im o swoich interesach?
Pytanie, panie Spontaniczny. Jak bez telefonów będziemy znać drogę?
ZWIĄZEK MOTOROWY
To żart? Nieśmieszny.
Nie. Jedziemy na wycieczkę. Potrzebujemy map.
Gościu, czemu nie możesz po prostu...
Właśnie, tato. Dlaczego?
Bo chciał promować więzi rodzinne,
siłą usuwając technologię.
Potrzebuję pomocy. Nie udzielacie jej?
Od dawna już nie.
Dokąd jedziecie?
Las Vegas.
Będę też potrzebował rezerwacji, jeśli to nie problem.
No dobrze. Proszę.
Dobrze.
- Poproszę kartę kredytową. - Wiesz co? Tu mam kartę członkowską.
Zobaczysz, że mam tu trochę punktów.
- To tak nie działa. - Spoko.
Może przy tylu punktach nie potrzebuję karty.
Jak myślisz? Dogadamy się?
Ile mamy punktów?
Wygląda na to, że jesteście członkami elite platinum.
Chętnie wam pomogę.
Stój, współpracuj i słuchaj Ice wraca z nowym wynalazkiem
Coś mnie mocno trzyma Jak harpun albo lina
Czy to koniec?
Nie wiem Wyłącz światła, a blaskiem zapłonę
Rozwalam mikrofon jak wandal
- Czy ktoś może otworzyć drzwi? - Będzie skandal
Zabójczy
Cholera.
Robi wrażenie, co?
Mama wymiata.
...to żadna szkoda Moją melodię DJ zapoda
Ice, ice, baby
No weźcie.
- Ice, ice, baby - Co to w ogóle znaczy?
Wezwij wszystkich.
Szwedów, Gunthera, Spirosa.
- Znajdźcie ich. - Nie używali kart.
Pewnie płacą gotówką.
Sprawdzam ich konta, ale na razie nic.
Musieli wyłączyć telefony.
Hej, ten chłopak to gracz o ksywce Kyllboi.
Dobry jest.
Znajdźcie tego minivana.
Robi się, szefie.
Trudno mu będzie zmienić auto bez wiedzy rodziny.
- Myślisz, że nie wiedzą? - Wciąż z nim są.
WOLNE POKOJE
Popatrz na siebie. Masz zespół odstawienia.
Nie wytrzymasz jednego dnia bez rozwalania głów?
Muszę zarządzać marką.
Bezwolny trybik w pełnej przemocy, kapitalistycznej machinie to marka?
O, Trevor tu jest.
Pamiętasz jeszcze swoją osobowość?
Nie.
Kiedyś byłaś spoko.
- Znam cię? - Nie sądzę.
Widziałam cię na Twitchu.
To ty załatwiłeś Synapse’a na jego własnym streamie!
Kyllboi, prawda?
Widziałaś to?
Tak. To było zarąbiste.
Mogę zrobić fotkę?
Jasne.
Jess, nie wiem, jak ci to powiedzieć,
ale po Vegas nie będziemy mogli wrócić do domu.
Tak naprawdę nie byłem w pełni szcze...
Tak naprawdę, kiedy się poznaliśmy...
Zanim...
Dobra, mamy pokoje 152 i 153.
Mogę prosić cztery aparaty jednorazowe?
Jasne.
Proszę bardzo.
- Reszty nie trzeba. - Dziękuję.
Jesteś super. Serio.
Dziękuję.
To totalna porażka...
Chodź tu.
Chodź tu!
Trzymaj, młoda. Na pamiątkę.
No nie wiem, dla mnie to dziwne.
- Super, że cię spotkałam. - O, ma koleżankę.
- Możesz to zrobić? - Tak.
- Dzięki, Kyllboi. - Spoko.
- O co tu chodziło? - Dobre pytanie.
- O co chodziło? - I kim jest Kyllboi?
Brzmi znajomo. Skądś to znam.
- To... - Nikt.
- To nic. - O Boże.
- Nieważne. - To Kyllboi.
To jego tag. Nie przestał grać.
Myśli, że jest sławny.
Serio?
- Duży chłopiec! - Da.
- Da? - Wrzuci to zdjęcie?
- Pewnie tak. - Hej!
Masz już pokoje?
Wszystkie zajęte. Musimy jechać.
- Serio? - Tak.
To oni.
Jedziemy.
POŁĄCZ SŁUCHAWKI
ŁĄCZĘ ZE SŁUCHAWKAMI...
KONTUZJA PO UPADKU?
- Co to było? - Hej, skarbie.
Tylko jakaś mała dziura.
Max, widziałeś? Tamten facet latał.
DZIECKO W AUCIE!
O Boże.
- Jezu. - O Boże.
- Gdzie jesteśmy? - Iowa.
- Iowa? - Tak.
Jechałeś całą noc?
Co mam powiedzieć?
Z emocji nie mogłem zasnąć. Złapałem drugi oddech, potem piąty
- i nagle bam. - Boże.
Iowa City. To nie jest prawdziwa krowa.
- Wiesz? - O Boże.
O Boże. Jesteśmy w Iowa City?
- Boże. - Tak.
To znaczy, że jesteśmy tuż obok SIU.
Możemy podjechać i...
Nie jedziemy do Trevora.
W sumie chciałam zobaczyć kampus, ale nieważne.
Jasne, bo bardzo interesują cię budynki.
- Żebyś wiedziała. - Serio?
Pojedziesz za chłopakiem na studia?
- Wcale nie... - Hej.
Po trzech miesiącach...
- Hej. - Chcę tam studiować,
więc ciekawi mnie kampus.
- Ale po co? - Jesteśmy daleko.
Tu jest super. Jak możesz nie chcieć, żebym tu chodziła?
Nie wierzę, że ją zachęcasz.
Przerwa od jazdy dobrze nam zrobi.
Poza tym jeśli chcemy, żeby nas słuchała,
musimy bardziej słuchać jej.
Niech się rozejrzy. Ładnie tu.
Poza tym to da nam szansę, żeby pogadać.
Dobra, chcecie wiedzieć, jak wygląda życie studenckie?
Chodźcie ze mną.
Wracają wspomnienia.
- Istny konwent toksycznej męskości. - To duch szkoły, Nina.
Dobra, to nie ciebie wywrócą w toi toiu.
Jest wesoło. Podoba ci się?
- Jest spoko. - Tak.
Hej, mała. Pokazać ci, jak pić z beczki?
Nie wiedziałem, że jesteś...
mamą.
Nina.
Możesz?
Proszę.
Tak.
O Boże.
- Ej, chodźcie. Zrobi to. - Mamo!
Mamo!
Nie mogę...
- Polewaj! - Tak!
Pij! Pij! Pij!
- Nigdy tego nie rób. - Mamo, to było...
to było zarąbiste.
„Polewaj”?
Chodźmy, zanim zasmakuję w rywalizacji
- i powymiatam w beer pongu. - O Boże.
Chciałbym to zobaczyć.
Biblioteka się podobała? Też jestem tu pierwszy raz.
Patrzcie. Oprowadzanie.
Udawajmy, że od początku byliśmy w grupie.
- Musimy? - Tak.
Wspieramy Ninę. Nie podoba się? Poniesiesz Maxa.
- Chodźmy. - A teraz
odwiedzimy naszą nowoczesną salę gimnastyczną.
Sorry, że cię wsypałam, ale wkurza mnie, że tyle ci się upiekło,
a ja ciągle obrywam, bo nie rozumiecie Trevora.
Rozumiemy go,
- tylko nie lubimy. - Czemu?
Odkąd z nim chodzisz, jesteś zupełnie inną osobą.
Wolałem cię wcześniej. I źle cię traktuje. Zasługujesz na więcej.
Czyżbyś szczerze przejmował się moimi uczuciami?
Boże, nie. Fuj.
Ciekawe, o czym myślisz.
Sama nie wiem.
Kolejne wspomnienie.
Wciąż byś potrafiła?
Nie, chyba że chciałabym trafić do szpitala.
Po prostu... to dziwne, jak inne byłoby moje życie,
gdybym nie zerwała więzadła.
- Chciałabyś, żeby było inne? - Boże, nie.
To po prostu... dziwne.
Nigdy nie poznałeś tamtej mnie.
Znasz tylko Jessicę, fizjoterapeutkę.
Kocham każdą wersję ciebie.
- Tak? - Zwłaszcza tę z beczką.
To było sexy.
- Tak? - O Boże.
Kochałaś się kiedyś na takiej macie?
- Nie odpowiadaj. - Boże.
Zachowujesz się bardzo dziwnie na tej wycieczce,
ale przyznam, że podoba mi się spontaniczny Dan.
No wiesz, wszyscy mamy różne wersje siebie
- i czasem... - Tak.
Ten facet z łańcuchem.
Nie było go w grupie.
Co on robi?
Szybko rosną, nie? Które jest pana?
Moja córka mieszka w Stuttgarcie.
- Szukam dla niej szkoły. - Rany. Daleko.
Mam tu interesy.
Chemia, astronomia, astrofizyka...
Mówił pan o interesach w Iowie.
Jaka branża?
- Kukurydza. - Tak?
Jest w walizce?
Oczywiście.
- Proszę. - Dziękuję.
- Proszę przodem. - Nie, nalegam.
- Dan? - Hej, kochanie.
- Idziesz? - Tak.
Poznałem właśnie kolegę. Aż z Niemiec.
W liceum miałem kumpla ze Stuttgartu. Podłapałem trochę niemieckiego.
Nikt nie musi wiedzieć.
Jeśli chcesz pogadać o zawartości walizki,
to zostanie między nami.
Co powiedziałeś?
„Gdzie dyskoteka?”
Dobrze.
Spokojnie, dogonimy was.
- Jasne. - Pa, skarbie.
Więc chcesz tańczyć.
Sprawdźmy walizkę.
NASIONA KUKURYDZY
- Co to ma być? - Nasiona kukurydzy.
Przecież mówiłem.
Czyli jesteś po prostu Niemcem?
Właśnie.
O kurde.
- Tam jest laboratorium biologiczne. - A tata?
- Tam fizyczne. - Gada z jakimś Niemcem.
Chemiczne jest tutaj.
W laboratorium nie da się nudzić. Chodźmy.
Pokażę wam największy generator Van de Graaffa w regionie.
Mam nadzieję, że podobał wam się nasz kampus.
Było mi bardzo miło.
Hej. Już późno, nie?
- Może lepiej jedźmy. - Tak.
- Gdzie Nina? - Pozwoliłam jej przywitać się z Trevorem.
Nie chciałam być okrutna.
Spokojnie. Zaraz wróci.
W ogóle się nie martwię.
Spadaj, Josh.
To ja.
Czyli?
Nina.
Hej. Co ty tu robisz?
Dużo by mówić.
Ale mogę wejść?
Wiesz co?
Daj mi chwilę. Włożę spodnie
i pójdziemy na matchę.
O Boże.
- O Boże. - Poczekaj.
O Boże. Zdradzasz mnie.
Monogamia to tylko konstrukt represyjnej cywilizacji Zachodu.
O Boże.
Myślałem, że się w tym zgadzamy.
Dobrze.
Co się stało?
To dupek. Oto co się stało.
„Monogamia to tylko konstrukt”. Kto tak mówi?
- Trevor. - Przykro mi.
Możemy już jechać?
Świetny pomysł, skarbie.
Hej, Żabko.
Przykro mi. Kiedy byłem w twoim wieku...
Nie potrzebujesz kazania, co?
Hej, Żabko.
Słyszałaś o Kyūsho-jitsu?
- Kyūsho-co? - Kyūsho-jitsu.
To XIII-wieczna sztuka walki, która używa czułych miejsc,
by zadać wielki ból bez trwałego uszkodzenia.
Skąd o tym wiesz?
Może do końca mnie nie znasz.
Nina, musisz odrzucić te stereotypy...
O takich stereotypach mówisz,
ty niewiarygodnie nadęty, świętoszkowaty, zakłamany gnoju?
Uśmiech.
Zasługujesz na więcej.
- Co jej powiedziałeś? - Takie tam kazanko.
Boże.
Co z lusterkiem?
Lusterko.
- Nie słyszałaś? - Nie.
To przez tira. Przemknął obok. Jechał ze 150 km/h.
- Spod opony wyleciał kamień. - Jezu.
Uderzył tutaj i prawie w szybę.
Co do...
Nabraliśmy go.
Naprawdę.
Przestraszyłeś się.
Powiedziałeś mamie, że odeszłam z redakcji?
Nie. A miałem?
Żartowałem.
Nie...
Zastanawiałam się po prostu, czy nie wrócić.
Tak? To fajnie.
Tylko jeśli chcesz.
Powiem ci, Żabko,
że twój głos zasługuje na to, by go usłyszeć.
Hej. Nie ściemniam. Jasne?
Serio. Ten artykuł o korupcji
w kuratorium... Boże.
Czytałeś go?
Oczywiście.
No weź. Jestem twoim fanem, Żabko.
Zawsze byłem i zawsze będę.
Mama tak samo.
I twoi bracia też.
Max dopiero ci powie.
O, uśmiech.
Rany. Ja pierdzielę.
- O Boże. - Nie.
To było... Nie.
Serio. Jestem z ciebie dumny.
Dzięki.
Max nakarmiony i położony w pokoju dzieci. Jestem gotowa na prawdziwe łóżko.
Co?
Nic.
Wyrzucisz to?
Czekaj.
To nie czwartek.
Kurwa.
Co to było?
To było coś...
- Co powinno zdarzyć się już dawno. - Było...
- Właśnie. - Było...
Było inaczej.
- Ale dobrze? - Inaczej, jakbym...
zdradzała Dana z innym Danem.
- Aż tak inaczej. - Nie, to znaczy...
Nie zrozum mnie źle. Było super. Jakby...
Co w ciebie wstąpiło?
Nie wiem.
Może to ten wyjazd albo...
widok ciebie do góry nogami na tej beczce, krzyczącej: „Polewaj!”.
Taki kiedyś byłeś?
Inny Dan.
Zmieniłeś się przeze mnie?
Nie.
Zmieniłem się, bo nie lubiłem tamtego siebie.
Potem poznałem ciebie.
Potem zostałem tatą.
I po raz pierwszy od dawna poczułem się dobrze.
Po prostu przesadziłem.
Rozleniwiłem się.
- I może stałem się nudny... - No...
- ...i niedbały... - ...ale...
- ...ale to koniec. - ...naprawdę lubię obu Danów.
- Tak? - Tak.
Już tu jestem, więc...
- Dobrze się składa. - Tak.
- Halo? - Augie? Dzisiaj aktualne.
Bar Aria o 18.00. Masz wszystko?
Popisałem się, jeśli mogę tak powiedzieć.
Więc nie zrobią mi już rewizji, jak w Bogocie?
Nie dasz mi tego zapomnieć, co?
Dam. Kiedy sam zapomnę trzasku rękawiczki.
Powiedziałeś im już?
Pracuję nad tym.
Niełatwo wpleść to w rozmowę.
Mogą się domyślić po nowym nazwisku i ucieczce za granicę.
Na co czekasz?
Mówiłem, że nad tym pracuję. Zejdź ze mnie.
Słuchaj, Jess.
Muszę ci coś powiedzieć.
O tym drugim Danie.
Którym byłem, zanim się poznaliśmy.
Tato? Z kim rozmawiasz?
Z nikim. Siadaj.
Dziewczyny się szykują.
Kyllboi, tak?
Czemu nie mówiłeś?
Nie zrozumiałbyś.
Wściekłbyś się tylko i przedłużył bana.
- Proszę. - Nie chciałem cię karać.
Chcieliśmy, żebyś miał inne hobby. Poznał kogoś. Znormalniał.
Ale ja mam znajomych, wiesz? Tysiące.
Jako Kyllboia ludzie mnie lubią.
Sam siebie lubię.
Jako Kyle nie umiem odezwać się do dziewczyn.
Jestem za słaby, żeby grać w baseball.
Jestem nikim.
Ale jako Kyllboi jestem dobry, tato.
Jak profesjonalista.
Słuchaj.
Wiem, że masz to za stratę czasu, ale potrzebny jest spryt i refleks.
Graczy werbuje lotnictwo.
Może tego się właśnie obawiam.
- Pokażę ci. - Co?
- Co potrafię. - Laser tag?
Chyba żartujesz.
Jedna walka, dobra? Jeśli wygram, będę mógł znowu grać.
Inaczej ban zostanie.
A ja nic nie dostanę?
Dobra. Czego chcesz?
Porzucamy piłką. Jak kiedyś.
Ty i ja w ogrodzie, codziennie przez pół roku.
Nie mam 12 lat.
I tak mnie załatwisz, panie sprytny, nie?
Dobra. Powodzenia.
Masz przerąbane.
Chodźmy.
Zielony i niebieski.
Trafienie wyłącza na pięć sekund. Pierwszy z trzema trafieniami wygrywa.
Wystarczy wcisnąć spust?
Deathmatch.
Przygotujcie się.
Trzy, dwa, jeden, start.
Daj mi fory, młody.
Tato, no chodź. Dam ci raz trafić.
Dobra.
- Pierwsza krew. - Miałem farta.
Dobra. Jeden.
Jak ty to robisz?
Nie, nie...
Hej, Kyllboi. Miał być laser tag, nie zabawa w chowanego.
Ty podstępny gnojku. Jesteś coraz lepszy, Kyle.
Za to nie muszę robić testu DNA.
Dogrywka.
Koniec gry.
Kyle, no weź. Nie złość się.
Wykiwałeś mnie.
- Jesteś znawcą laser taga. - Nie. Dorastałem w latach 80.
Akurat mieli wtedy lasery.
No weź, chłopie. Dobrze ci szło.
Adaptowałeś się, improwizowałeś.
Prawie mnie pobiłeś.
Muszę przyznać, że bardzo mi się podobało.
To było dla mnie ważne.
Wszystko gra?
No, okaż mi uczucie.
Prawdziwe. Tak.
- Nieźle jak na starego, co? - Pewnie.
Hej. Jak tam, mamacita?
Ostatnia prosta. Gotowe?
- Vegas! - Gotowy?
Maxie.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Niesamowite.
Och, do domu
Chcę wrócić do domu
Dom jest wszędzie tam, gdzie ty
Och, do domu Chcę wrócić do domu
Dom jest wszędzie tam, gdzie ty
Vegas!
Tak!
Donny Osmond.
Adele!
- O rany. - Patrz, mamy miejsce.
No proszę.
Ale wypas.
- Patrzcie! - Podłogi się świecą.
To wszystko nasze?
O Boże.
„Życzymy miłego pobytu. Opłacono wszystkie atrakcje.
Rezerwacja w La Maison D’Or o 19.00.
Dziękujemy za członkostwo. Levon”. Jak miło.
Co?
- Nina? - Tak?
Patrz na tę wannę.
Muszę na chwilę zjechać. Pilnuj minibaru.
On nie jest mini.
O Boże.
O Boże. Tak!
Bawisz się w męża i tatę.
Nie. To moje życie.
Widziałeś jakieś kłopoty?
- Nie. - Ja też nie.
W Iowie zawaliłem, ale chyba mamy spokój.
No to ciesz się ostatnią nocą jako Dan Morgan.
Rano macie lot do Vancouver pod nowymi nazwiskami.
Ratujesz nam życie, Augs. Dziękuję.
Nie wydaj wszystkiego w Vegas.
Nic nie obiecuję.
Jak rodzina to przyjęła?
Jeszcze nie wiedzą. Powiem Jess przy kolacji.
- Sugeruję japońską restaurację. - Czemu?
Nie ma noży.
Rany. Wyglądasz świetnie.
Wiem.
Ale ze mnie szczęściarz.
Chodź.
Hej. Dobra. Opiekujecie się Maxem.
Pod żadnym pozorem nie wychodźcie.
W minibarze jest jedzenie. Nikomu nie otwierajcie.
- Jasne? - Jasne.
Maxie?
- Jasne? - Bawcie się dobrze i grzecznie.
- Walić to, nie? - O tak.
Gotowy?
Idziemy.
Tak.
Ale emocje.
Chodźmy do HyperX. Chcę zobaczyć arenę.
Nie ma mowy. Nie będę spędzać czasu na arenie pełnej Kyle’ów.
Twoja strata. My idziemy.
Hej, Elvis.
- Pa. - Pa.
To chyba tutaj. Spodoba ci się.
Już mi się nie podoba.
Witamy na arenie HyperX. Zostało pięć minut do ostatniej rundy.
Ale sztos.
Pachnie jak w twoim pokoju.
Dzięki.
To Ren.
Hej. Sorry. Jestem twoim fanem.
Dzięki. Czekaj. Jesteś...
- Kyllboi. - Tak. Widziałem twoje streamy.
Dzięki.
Chcesz poznać Valkyrae i resztę?
No jasne.
Dobra. Mam dla ciebie prezent.
Weź go.
Dziękuję bardzo.
- Za nas. - Tak.
Nie wierzę, że naprawdę to zrobiliśmy.
- Jesteśmy tu. - Tak.
Jesteśmy.
Słuchaj...
- Muszę ci coś powiedzieć. - Czekaj.
- Chodź tu. - Co?
O Boże.
- Dziękuję. - Nie musisz mi dziękować.
Wybacz. Przerwałam ci.
Nie szkodzi. Po prostu ta wycieczka była po to...
Chodzi o to...
Pieprzu?
Nie chcę pieprzu.
Chcę być sam na sam z żoną.
Nie znam francuskiego.
Uczą nas trochę dla efektu.
Wrócę potem.
Po francusku też mówisz?
Kiedyś trochę się uczyłem.
To dziwne, że nigdy nie wspomniałeś,
że znasz dwa języki obce.
Jak dobrze mówisz?
Nie wiem, trochę już minęło.
Podróżowałem po świecie.
Mimo to trudno mi wyznać ci prawdę.
Boję się, że złamię ci serce.
Nie wiem, czy będziesz mnie dalej kochać,
kiedy dowiesz się, kim jestem naprawdę.
Przepraszam, że cię w to wszystko wciągnąłem,
ale przysięgam na swoje życie, że nikomu nie pozwolę
skrzywdzić ciebie ani naszych dzieci.
Ale seksownie.
Czemu wszystko brzmi lepiej po francusku?
To melodyjny język.
Kiedyś będziemy musieli pogadać o tym, czemu mi nie powiedziałeś.
To kompletne wariactwo.
Powinniśmy też pogadać o twoim szalonym zachowaniu,
odkąd zabrałeś nas do Vegas.
Ale na razie chcę być tu z tobą.
Jeść to wspaniałe jedzenie,
pić za drogiego szampana,
cieszyć się swoim towarzystwem i może...
pokazać temu apartamentowi coś, czego nigdy jeszcze nie widział.
Dla mnie to wieczór idealny.
- Jaką masz rangę? - Ascendant 3.
Serio? To lepiej niż on.
Ale super.
- O rany. - Od kiedy grasz?
Odkąd gra wyszła.
Super, że twój brat to Kyllboi.
- Tak? - Tak. Naprawdę wymiata.
A to jest twój...
O Boże, nie.
- Znalazłam go. O tam. - Tam?
- Tak. - Tak sobie siedział?
Czas na finał.
Ekipa Valkyrae i ekipa iiTzTimmy na scenę!
Hej, chodźmy.
Weź Kyllboia.
Jesteś zainteresowany?
Finałem?
Decyduj się. Wchodzisz czy nie?
- Wchodzę. - Chodźmy.
Nie denerwuj się.
- To pestka. - Dzięki.
To miło z twojej strony.
Nie bardzo. Rozwalą ich.
Hej, ludzie!
Usiądź, Kyllboi. Obok mnie.
Masz amunicję?
Spróbuję nas zablokować.
Na górze.
Idziemy.
- Świetnie. - Dobra. Następny.
Koniec zakładów.
- O kurczę! - Zadzwonię do dzieci.
Jasne.
Sprawdź B Main.
- Dobry strzał. - Został ostatni.
Ma dopalacz.
- Serio? Co to było? - Nieźle!
To było super!
Dzieci nie odbierają. Może wrócimy?
Tak, chodźmy.
Chwila, Jess. Poczekaj.
W porządku?
Tak.
Wybacz, że przerwaliśmy wieczór...
Kto tak twierdzi?
Daj mi 30 sekund, żeby się odświeżyć i widzimy się w łóżku.
Nastrój.
ROMANTYCZNY
Miłosna mgiełka.
Jess!
Dan?
- O Boże. - Tu jest.
Dan?
- Szukałem cię. - Dan.
Dan.
Spokojnie, Coogan.
Znalazłeś mnie. Wygrałeś.
Tylko ją puść.
- Ona nic nie wie. - Teraz już wie, Sean.
Tak. Powiem ci, co teraz będzie. Najpierw zabiję ciebie.
Potem ją.
A potem mój kolega zabije twoje dzieci w HyperX.
Co ty na to?
Mogę to wyjaśnić.
To normalne. Każdy za pierwszym razem rzyga.
Daj mi chwilę.
Co?
O Boże.
Czekaj. Dokąd idziesz?
HyperX.
Mam mówić czy ty chcesz coś powiedzieć?
- Czy chcę coś powiedzieć? - Sorry.
Mam na sobie gałkę oczną, Sean.
Jebaną gałkę oczną.
- Jess. - Zamknij się!
Nie chcę cię słuchać ani na ciebie patrzeć.
Chcę znaleźć dzieci,
które nie mają, kurde, telefonów, bo je wyrzuciłeś!
Kyllboi, zostaliśmy tylko my.
Załatw tego. Breach.
Uważaj!
- Mam reza. - Okej.
O nie.
- Do piachu! - O Boże.
Zostałeś sam.
Po lewej. Niezły strzał.
- Ładnie. Jeszcze raz. - Już.
- Dawaj! - Tak!
Mamy zwycięzców!
WYGRANA
- Wygrywa ekipa Valkyrae! - Tak!
Wyrównane starcie.
Kyllboi! Właśnie tak.
- Kyllboi! - Brawo!
- To Kyllboi. - Kto?
Kyllboi!
Kyle?
O kurde. Kyle!
- Hej! - Gdzie twój brat?
Zabawna historia. O tutaj.
- Drugi brat. - Spokojnie.
Jest z Renem.
- Co? - Przepraszam.
Widzicie?
- Maxowi nic nie jest. Wszystko gra. - Hej.
Zadzwoń.
Wiem, że się wściekacie... Słuchajcie. To mnie tak oklaskują.
- Co to miało być? - Max jest cały.
Nie mamy na to czasu. Musimy wyjechać z miasta.
- Nie przesadzasz? - Czekaj. Dlaczego?
Dlatego.
- Powiedz im, Jess. - Sam powiedz.
Moi byli współpracownicy chcą nas zabić.
Co? Z Planety Aut?
- Nie żartuję. Spytaj Maxa. - Co?
Zanim poznałem mamę, byłem zabójcą. Uciekłem, ale nas znaleźli.
Jesteś największym mięczakiem na świecie.
Dziękuję. Uciekajcie! Już!
Szybko.
Znajdźcie wyjście.
- Idźcie, już. - Szybko.
- Tato? - Oż kurwa.
Wezmę ją na siebie.
Ty wyprowadź dzieci tamtędy. Zaraz do was dołączę, dobra?
Szybko.
Widzę ją. Czekajcie tu.
Czekajcie.
Nie szkodzi, skarbie.
Każdy rzyga za pierwszym razem.
Musimy iść. Szybko.
Szybko.
Naprawdę mam na imię Sean.
Mama umarła, jak miałem cztery lata. Tata był przemocowy.
Zaciągnąłem się jako 18-latek.
Może to przez jego geny, ale tam błyszczałem.
Zielone berety, oddział Delta. Potem zwrócił się do mnie McCaffrey.
Były członek SAS.
Wyszkolił mnie i zwerbował do specjalnego programu.
- Miałem szansę zrobić coś dobrego. - Jakiego programu?
Likwidowaliśmy najgorszych.
Terrorystów, watażków, porywaczy, których rządy nie mogły legalnie tknąć.
Likwidowaliście, czyli...
- Ile? - Dwadzieścia sześć.
- Zabiłeś 26 lu... - Nie.
Nie, uczestniczyłem w 26 operacjach.
O Boże.
- Trzydziestu dziewięciu ludzi. - To więcej!
- Włącznie z tą wycieczką? - W sumie, Dan!
- Tato. - Czterdzieści trzy. Wszyscy byli źli.
- Ty hipokryto. - Sami źli ludzie.
Zabrałeś mi jedyne, w czym jestem dobry, bo jest tam udawana przemoc,
a jesteś zabójcą?
Pracowałeś dla dobrych, prawda?
McCaffrey był mi jak ojciec.
Ufałem mu, ale byłem naiwny.
Zaczęło się uczciwie.
Ale przez chciwość zaczął nas wynajmować oferentom.
Kiedy się dowiedziałem, odszedłem,
ale tym samym zwróciłem się przeciw przyjaciołom,
mentorowi, jedynej rodzinie, jaką miałem.
Od tamtej pory cię ścigają.
- Tak. - Ale ze mnie idiotka.
Dlatego jesteś taki skryty i nie chcesz nigdzie jeździć.
Dlatego dziwnie reagujesz na social media
i jesteś przeciw technologii.
Przez rozpoznawanie twarzy nie miałem wyboru.
Poza tym naprawdę uważam social media za obrzydliwe.
- Boże. - Znaleźli nas, więc co teraz?
Załatwiłem to.
Będzie dobrze.
To twoje.
To twoje. A to twoje.
„Molly Anderson”?
Przynajmniej masz prawdziwe imię. Ja jestem Van.
Jak pojazd.
Van?
Nie możemy wrócić do Buffalo. Tamto życie się skończyło. Przykro mi.
W końcu mam jakieś życie, a ty je niszczysz.
- Dzięki, tato. - Kyle, wróć.
Nie, tato. Nie możesz nam już rozkazywać.
- Nigdy. - Chodź...
- Osiemnaście lat kłamstw. - To mnie poślubiłaś.
- Tyle że wcześniej byłem kimś innym. - Innym?
Nie byłeś muzykiem ani weganinem, Dan.
To znaczy „kimś innym”.
Byłeś płatnym zabójcą.
Zataiłem to, by was chronić.
- Ale nasza miłość była prawdziwa. - Serio?
Tak bardzo prawdziwa, że nie powiedziałeś mi, co nam grozi?
Co sobie myślałeś?
Że wypaplam to na grupie dla mam?
- Nie... - Czy że cię zostawię,
wiedząc, kim jesteś?
Byliśmy dla ciebie
częścią przykrywki podmiejskiego ćwoka?
- Co? Nie. - Musiałeś nas nienawidzić.
Codziennie, podcierając dzieciom tyłki, jeżdżąc minivanem.
Kocham tego minivana.
Byłeś sobie jakimś Jamesem Bondem i nagle stałeś się kim?
Kimś normalnym.
Normalnym facetem z normalnym, idealnym życiem.
To tego zawsze pragnąłem.
Byłaś dziesięcioboistką. Mogłaś zdobyć medal w Atenach.
Nienawidzisz życia mamy?
Czasami.
Tak.
Nie chcę taki być.
Chciałabym ci wierzyć.
Naprawdę.
Ale szczerze mówiąc,
dawno nie widziałam cię tak szczęśliwego.
Na wycieczce, na której zabiłeś cztery osoby.
To naprawdę ty?
Obcy człowiek imieniem Sean.
„Archibald Anderson”.
Cholera, Augie.
Z samego rana zabieram dzieci i odjeżdżam.
- Nie jest bezpiecznie. - Tak, z tobą.
Chcą ciebie, nie nas.
Od teraz ja decyduję o sobie i dzieciach.
Jess.
Hej. Dzięki, że odbierasz. Wiem, że już późno.
Zastanawiałam się, czy mogłabyś pomóc mojej rodzinie z transportem.
USŁUGI TURYSTYCZNE
- Dokąd jedziecie? - Daleko od ciebie.
- Dokąd? - Nie twoja sprawa.
Co? Akurat. Nie możecie jechać na lotnisko. Będą tam.
Nie jedziemy. Mamy inne plany.
Jakie inne plany?
Sorry, nie mogę ci powiedzieć. Dla bezpieczeństwa.
Jess... Serio? No weź. Nie...
Jess, proszę, to niebezpieczne.
To zrób tak, żeby było bezpieczne.
A potem zostaw nas w spokoju.
To dla nas?
Nie sądzę. To niemożliwe.
- Cześć. - Gwen.
Co ty tu robisz? Nie spodziewałam się tego.
Miałam międzylądowanie, więc postanowiłam was odebrać.
Hej. Wy jesteście pewnie Molly i Van.
Jestem Gwen. Hej, malutki Na pokładzie jest śniadanie.
Super.
- Dzięki. - Co się dzieje? Wszystko gra?
Co się stało? Gdzie twój mąż?
Pokłóciliśmy się.
Ojej.
Może pomożesz mi z moimi kłopotami sercowymi.
- Co ty na to? - Chętnie.
Pamiętasz, jak mówiłam ci o byłym?
- Tak. - Byliśmy razem wiele lat.
Było dobrze. Bardzo dobrze.
Wiesz, jak to jest, kiedy nie można się od siebie odkleić?
Myślałam, że to ten jedyny, a on to wszystko odrzucił.
Poślubił inną, całkowite przeciwieństwo mnie.
A co najgorsze...
nie mogę jej znieść.
- Poznałaś ją? - Musiałam.
Stworzył z nią całe życie i musiałam zobaczyć, w czym jest lepsza.
Co zrobiłaś?
To, co umiem najlepiej. Zbliżyłam się,
zdobyłam jej zaufanie i poczekałam, aż wpadnie w moją pułapkę.
Wiesz co? Chyba zostawiłam coś w taksówce.
Molly?
- Tak? - Weźmiesz brata?
Chodźcie. Idziemy.
Zabroniłem ci się w to mieszać.
A kto podarował ci ich w prezencie?
Potrzebowałeś mnie.
Znam Seana lepiej niż ty.
Z rodziną zrób, co chcesz.
Chcę tylko Seana. To moja zapłata za dostawę.
Nie mogłeś odpuścić, co?
Przecież mnie znasz.
Mnie możesz dostać, ale obiecaj, że zostawisz moją rodzinę.
„Zostawię”?
Trochę się spóźniłeś, kolego.
- Jeśli ich tkniesz... - Przyjedź po nich.
W publicznym miejscu.
Chyba nie rozumiesz, kto tu rozdaje karty.
Bądź w starym kasynie Poseidon za pół godziny...
sam.
Wychodź!
Witaj, stary druhu.
Ściągnął cię do tego, Spiros?
Ściągnął wszystkich.
Chodź ze mną.
Jest sam.
No proszę. Jak miło.
Mógł być na drugim końcu świata,
a jednak przyjechał przehandlować życie za rodzinę, która go opuściła.
Oddasz mi te pięć tysięcy, które ci pożyczyłem?
Powiem ci tak. Jeśli za dziesięć minut będziesz żył, spłacę cię z odsetkami.
Jaka szkoda. To piękne miejsce.
Za dziesięć dni je zburzą.
To wszystko dla mnie? Schlebiacie mi.
Jak rodzina?
Która?
Wjeżdżamy.
A oto i on.
Jesteście cali?
Nie przytulisz staruszka?
Teraz, tato?
Słucham?
Jestem twoim dziadkiem, Kyle.
O Boże. Jesteśmy Brytyjczykami.
Nie powiedział wam?
Nie, pominął to w swoim szczerym wyznaniu.
- Mówiłem, że był mi jak ojciec. - To nie to samo.
To dobrze, nie? Nie zabije własnych wnuków.
Ze mną zrób, co chcesz, ale ich wypuść.
Jak myślisz, czego chcę, Sean?
Zabić mnie.
W głębi zgniłej duszy myślisz, że cię skrzywdziłem.
Byłeś moim synem.
Moim dziedzictwem.
Dałem ci wszystko, a ty to odrzuciłeś.
Opuściłeś mnie. Złamałeś mi serce.
Tak. Chciałem, żebyś umarł.
Ale w ostatnich paru dniach coś się stało.
Załatwiłeś każdego, kogo na ciebie nasłałem.
Jesteś dokładnie takim zabójcą, na jakiego cię wyszkoliłem.
Nie. Już taki nie jestem.
Bzdura.
Powiedz mi, że od lat
nie czułeś się lepiej niż teraz.
A kiedy załatwiałeś wszystkich,
poczułem coś, czego nie czułem od bardzo dawna.
Dumę ze swojego syna.
To o co tu chodzi?
Teraz nie chcesz mnie zabijać? Czego chcesz?
Żebyś wrócił.
Co?
Po twoim odejściu było gorzej.
Każdemu z nas.
Chcę, żeby mój syn pracował ze mną w firmie rodzinnej.
- Chyba tego nie rozważasz, tato? - Cicho, Kyle.
Każdy wygrywa. Ty wracasz na swoje miejsce.
Jesteś tym, kim się urodziłeś. Jess i dzieci wracają do Buffalo.
I tak tego chcą.
Lepsze to niż sprzedaż aut.
Ale zero kontaktu. Nie możesz znowu zmięknąć.
Jestem ich ojcem. Nie ma mowy.
Przykro mi to słyszeć.
Zacznij od żony.
- Czekaj, nie! - Nie ma trzeciej opcji!
Albo wszystko skończy się tu i teraz,
albo dasz swojej rodzinie dokładnie to, czego chcą, i jeszcze więcej!
Zrobię to.
Spiros, odwieź rodzinę na lotnisko z naszym błogosławieństwem.
Tato.
Tato, proszę.
Kocham was i zawsze będę.
Nie możemy zostawić taty.
Co mam zrobić?
Moim zadaniem jest was chronić.
Jestem mamą.
To bądź mamą, która podnosi auto.
- Co? - No wiesz... tą mamą.
Ma dziecko i podnosi auto.
- No wiesz, mamą z autem. - Nie mam pojęcia, o co chodzi.
To legenda miejska, proszę pani.
Dziecko jest uwięzione pod autem.
Mama dostaje zastrzyku adrenaliny i podnosi auto gołymi rękami.
Sugerują, żeby mnie pani powaliła i uratowała męża.
Dziękuję. Właśnie.
Nie radziłbym.
Teraz. No raczej.
Tata podjął decyzję.
Myślisz, że tego chce?
Mówimy o tacie.
Gościu, który zabrał mnie na bal, kiedy Trevor nie przyszedł.
Który budzi nas do szkoły, beznadziejnie rapując.
To piękne. Mój tata tak nie robił.
Przepraszam. Możesz się zamknąć?
Hej, przestań.
Dzieci.
Bez taty nie jesteśmy rodziną.
Musi wiedzieć, że tego nie chcemy.
Wiem, że tak wczoraj mówiliśmy, ale ja nie chcę.
Jeśli i tak postanowi to zrobić, to niech będzie.
Ale musi wiedzieć.
Myśli, że go już nie kochamy, mamo.
Nie możemy tak tego skończyć.
Och, Max.
Nie przewinęłam cię.
Musimy to ściągnąć, zanim dostaniesz wysypki.
Zapomniałaś pieluszek.
Ojejku.
Ojej. Ale narobiłeś.
O kurde.
Może nic mu nie będzie.
A może nie.
Co teraz?
Poszukamy taty.
Daj nam chwilę na osobności.
Chcę wylecieć za dziesięć minut.
Myślałam, że cię zabiję.
Ale skoro tu jesteśmy...
Lepiej.
Jasne. Udawajcie, że mnie nie ma.
Nic z tego. Mam żonę.
Miałeś żonę.
Teraz jesteś wolny.
Nie cieszysz się, że wróciłeś na swoje miejsce?
Minęło dużo czasu.
Myślisz, że zapomniałam tych trików?
A ja tego?
Nie zmieniłeś się.
Nie możesz mi się oprzeć.
Vulcański ucisk szyi.
Kyūsho-jitsu.
Hej. Jestem tylko technikiem.
Przepraszam za to.
Za łapanie za tyłek czy 18 lat oszustw?
Jedno i drugie. Wszystko.
Hej. Zwiążcie go.
- Tak. Ty. - Dawaj.
Chciałem powiedzieć, ale nie było dobrej chwili.
- Nie było? - Kiedy miałem ci powiedzieć?
Na pierwszej randce? Drugiej? Kiedy nosiłaś Ninę czy przy czwartym?
- Co? - Policz sobie, Nina.
Każda z tych chwil byłaby lepsza.
Trzeba było powiedzieć. Sama bym zdecydowała.
Masz rację. Przepraszam. Byłem głupi i samolubny.
Ale pokochałem cię.
Od początku jesteś dla mnie wszystkim.
Prawdziwy ja to twój mąż i ich ojciec. Tylko to się dla mnie liczy.
Przysięgam, że niczego już przed tobą nie zataję.
Gdzie Spiros?
Mieli być z tobą.
Hej, stary.
Wszyscy gadają o tym, co Kyllboi zrobił wczoraj w HyperX.
- Serio? - Tak.
Kyle. Nie gadaj, tylko wiąż, jasne?
Sorry.
Nie wierzę. Dron Sky Raven?
Wypas.
Tylko uważaj.
- Hej, masz świetnego syna. - Daj słuchawkę.
Gościu!
Daj mi to, Kyle.
Nie jesteś przeciw technologii. Jesteś...
Jesteś super.
TRYB LOTU: RĘCZNY
- Idą tu. - Co?
Idźcie na dach i się schowajcie, jasne?
Nie zejdziesz tam.
Tylko tak możemy wrócić do domu.
Nie musimy. Możemy polecieć do Kanady.
- Proszę. - Za późno, Żabko.
Nie oddasz się w ich ręce.
Nie. Zabiorę nas do domu.
MATERIAŁY WYBUCHOWE
Mam plan.
Muszę wrócić do tego po raz ostatni. Dla nas.
Tato, jest ich za dużo.
Mam coś, czego oni nie mają.
Kyllboia.
Słuchawka. Jesteś moimi oczami i uszami.
Chodźmy.
Idziemy, Kyllboi.
Kyle, jesteśmy na tym samym kanale.
Przeszukajcie każdy kawałek tego atrium.
Winda ruszyła!
Drzwi windy. Już!
Jeśli będziesz mógł, strzelaj, bo on na pewno strzeli.
Możesz strzelać?
Nie. Nie widzę go.
Tu go nie ma.
Czekaj.
Co macie?
Kryć się!
Ja pierdzielę.
Hej. Widzisz kogoś?
Jest tam!
Kurde.
Mów, Kyle.
Jesteś moimi oczami.
Na prawo czysto. Idź.
Facet po lewej.
W porządku? Ktoś przed tobą.
Na szóstej.
Świetnie, Kyle.
Robi się.
Mów, Kyle.
Mają drona.
Uważaj. Za zasłoną.
No już. Załatw go.
To znowu ty.
Zmyli cię z alejki, co?
Znów się przyda mop.
Gwen, gdzie jesteś?
Gwen?
- Gwen? - McCaffrey?
Co się dzieje?
Chłopak ma drona.
Znajdź go.
Skończ to, tato!
Nie strzelać!
Zmieniłeś zdanie, Sean?
Nie. Ale ty masz szansę zmienić.
Zakończ to teraz.
Nie odważysz się zabić członka rodziny.
Ja natomiast się odważę.
Ognia!
Szybko. Pod spód. Szybko, już.
Czekaj, nie.
Uważaj na braci. Ani słowa.
W żadnym razie nie zostawiaj Maxa.
Jessica.
Czy to ty?
Mów, Kyle.
Gwen tu jest.
Wiem, jak brzmi pusta broń, kochana.
Może więc ułatwimy sobie życie, dobrze?
Chyba że chcesz spróbować sił.
Mama chyba będzie się z nią bić.
Myślisz, że mnie pokonasz,
bo chodziłaś na kickboxing i nosisz sportowe ciuchy?
O nie.
Nauczyłaś się tego?
Tak.
Wiesz, że to moja praca, nie?
Kiedy ty rodziłaś bachory i odcinałaś kupony,
ja zabijałam dyktatorów.
Może więc wrócisz do komitetu rodzicielskiego?
Bo się ośmieszasz.
Kyle, co widzisz?
Zostało dziewięciu. Czterech po prawej, pięciu z przodu.
Nie mam już amunicji.
Osłoń się. Ktoś idzie. Schowaj się, już.
Mogłeś wspomnieć o stole.
Sorry.
Załatw tego po lewej.
Czekaj. Musimy się przenieść.
Kyle. Tego na dole goń przez hol.
Dobra, gonię go.
Niech biegnie.
Biegnie na mnie.
Weź Maxa. Muszę pomóc mamie.
Mów, Kyle.
Dwóch po lewej, w tym dziadek. Po prawej!
Na twoim miejscu bym tam nie szedł.
Tato, mama jest ranna. Mamy problem.
Bachory.
Pomyliłem się co do ciebie.
Nie przydasz się mi.
Rodzina cię zmiękczyła.
Przez nich nie możesz nawet skupić się na walce.
Hej. Wybieracie się dokądś?
O nią się nie martwcie.
Ten twój manewr, mała,
to był bardzo zły pomysł.
Jeśli ma to jakieś znaczenie, nie lubię zabijać młodocianych.
To kto pierwszy?
To jeszcze nie koniec!
Mamo, nie!
Bam.
Mama.
No bez przesady.
Weź już zdechnij.
Mama.
O, no proszę.
Chyba żartujesz.
Nie jesteś już tak dobrą dziesięcioboistką, co?
Sorry. Nic do niej nie mam.
No, może trochę.
O, znowu.
Jest jak mały parowozik.
Są inne konkurencje, suko.
Boże, mamo.
W moim odczuciu okazuję ci litość.
Oszczędzam ci kolejnych 20 lat sprzedawania używanych samochodów.
Na gwarancji dealera.
Żegnaj, Sean.
Dziadku, czekaj!
Pewnie myślisz, że cię nienawidzimy
za wszystko, co stało się w ostatnich paru dniach i...
i może powinniśmy.
Ale zrozumiałam, że rodzina jest najważniejsza na całym świecie.
I kiedy na ciebie patrzę, to nie widzę bezlitosnego zabójcy.
Widzę dziadka.
Może jest jakiś sposób, żebyśmy żyli dalej...
jako rodzina.
Dziecko, jeśli myślisz, że ta przemowa mnie przekona...
Szczerze?
Chciałam tylko kupić mu więcej czasu.
Och, skarbie.
- Tato. - Hej.
Dziękuję.
Cześć!
6 MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Witamy w południowych wiadomościach.
Wciąż napływają szczegóły na temat tajnej grupy paramilitarnej...
Dzięki.
...odpowiedzialnej za zabójstwa, rzekomo na przestrzeni dekad.
Te sensacyjne wieści opublikowała
reporterka gazety licealnej, Nina Morgan.
I nie żyjesz.
Bzdura. Miało być dwóch wrogów.
Skłamałem. Ale było lepiej. Mocniej z nim.
Nie chcę go bić.
Nic mu nie będzie. Jest mały, ale silny.
Przepraszam, czemu tobą nie rzucają o auto?
Bo firmuję to nazwiskiem.
Et voilà!
Hej, mam rodzinne plany.
DORADZTWO WS. BEZPIECZEŃSTWA
Augie, ogarnij resztę, dobra?
Trochę szybciej!
Przez parę dni mnie nie będzie!
Chcę, żebyście mnie zapamiętali!
Hej, czas jechać.
Dobra, ludzie. Spadam.
Chodźcie.
Musimy zdążyć przed korkami!
No nie.
Nie pojadę do szkoły w tym monstrum.
- Jak mogłeś? - Nie moja wina.
Levon dał nam wszystkie zniżki. Nie słyszałaś?
Jesteśmy członkami elite platinum.
- Mam jedzenie i mapy. - Tak?
- Do dzieła. - Nieźle.
- Hej, telefony. - Serio?
Łap ją.
Proszę.
- Dziękuję. - Wyrzuć je, a cię zabiję.
- Ohyda. - Będziecie tak aż do Kalifornii?
- Tak. - Zdecydowanie.
Chodź.
- Idę. Suń się. - Ja to wezmę.
- Bip, bip. - W drogę.
Raz, dwa, trzy!
Wycieczka!
SPRZEDAWCA AUT DOSTAJE DZIESIĘĆ MANDATÓW W JEDEN DZIEŃ
PRACOWNIK MIESIĄCA
KONTUZJA PO UPADKU? PŁACISZ DOPIERO PO WYGRANEJ
PA, TREVOR!
KASYNO POSEIDON ZBURZONE
WESOŁYCH ŚWIĄT ŻYCZĄ MORGANOWIE!
O Boże, prawie zapomniałem.
Co?
- Pożegnajcie się z nimi. - Nie!
Czemu?
- O Boże. - To nie jest śmieszne.
PLAN WYCIECZKI
Zaraz przyda mi się ktoś z uczuciem Żeby nastrój poprawić mi
Nosem kręcę, stylem nęcę
Będę błyszczeć dziś
Bo zajebiście zależy mi Muszę się napić, by dalej iść
Zaraz powstanę i ruszę w tan Na to teraz ochotę mam
Złapałam doła, pod presją jestem
Za ładna jestem, żeby żyć w stresie
- Albo byłam - Byłam
Kto to? Janet Jackson?
Napisy: Marzena Falkowska